काठमाडौँ । आज, काठमाडौँको मुटु, नयाँ बानेश्वर क्षेत्रले एउटा यस्तो त्रासदीपूर्ण दिनको सामना ग¥यो जसले २०६२÷६३ को जनआन्दोलनमा शाही सरकारले देखाएको बर्बरतालाई समेत मात खुवायो। झोलामा कापी–किताब बोकेका निहत्था युवा विद्यार्थीहरूमाथि केपी शर्मा ओली नेतृत्वको सरकारले अन्धाधुन्ध गोली प्रहार गरी रगतको होली खेल्यो।

शान्तिपूर्ण प्रदर्शनमा उत्रिएका देशका होनहार युवाहरूको जीवन एकै झट्कामा समाप्त पारियो, कयौँले आफ्ना प्रिय साथीहरू गुमाए। बिहान सँगै आन्दोलनमा गएका दुई साथीहरूमध्ये साँझ एक्लै घर फर्किँदाको पीडा असह्य थियो—ओली सरकारले एक साथीलाई सधैँका लागि संसारबाट बिदाइ गरिसकेको थियो। सामाजिक सञ्जालमा अहिले रगतले लत्पत्तिएका जुत्ताहरू, प्रहरीको गोली लागेर ढलेका साथीलाई देशको झन्डा ओढाएर भावुक बनेका दृश्यहरू रगतले लेखिएका कथाहरूझैँ भाइरल भइरहेका छन्, जसले लाखौँ नेपालीको मनलाई रुवाइरहेका छन्।

१. लाखौँ नेपालीलाई रुवाइरहेको जुत्ता

आज सामाजिक सञ्जालमा एउटा सेतो र कालो रङको स्पोर्टस् जुत्ता भाइरल छ। सडकको कालोपत्रेमा लडिरहेको त्यो जुत्ता पूरै रगतले लतपतिएको छ, जसले गर्दा यसको वास्तविक रङ चिन्न पनि गाह्रो भएको छ। विशेषगरी जुत्ताको अगाडिको भाग, छेउ र तलको सोलमा जमेको रगतको मात्रा हृदयविदारक छ। सेतो लेसहरूमा पनि रगतका टाटा स्पष्ट देखिन्छन्, जसले गर्दा मन भक्कानिन्छ। जुत्ताको सोल केही बाक्लो र सेतो रङको भए पनि त्यसमा रगतका छिटाहरू स्पष्ट देखिन्छन्। छेउमा एडिडासको जस्तो देखिने तीनवटा कालो धर्साहरू पनि रगतले ढाकिएका छन्। जुत्ताको माथिल्लो भाग र भित्री किनारामा समेत रगत लागेको छ, जसले यो कुनै ठूलो रक्तस्रावको परिणाम हो भन्ने प्रस्ट पार्छ।

अहिले यो जुत्ता लाखौँ नेपालीको हृदयमा गढेको पीडाको प्रतीक बनेको छ। सामाजिक सञ्जालमा कसैले यो जुत्ता लगाएका युवकलाई प्रहरीले गोली हानेर मारेको बताइरहेका छन् भने कतिले हतारमा भाग्ने क्रममा वा कुनै चोटपटक लाग्दा छुटेको हुन सक्ने अनुमान गरिरहेका छन्। जुत्ताको छेउमा लागेको ठूलो रगतको दागले, यसको मालिक कुनै ठूलो चोटबाट गुज्रिएको हुनुपर्छ भन्ने अनुमान गर्न सकिन्छ। सडकमा बेवारिसे लडिरहेको यो जुत्ताले एक निहत्था युवाको सपना, भविष्य र जीवनको अप्रत्याशित अन्त्यको मौन गवाही दिइरहेको छ। कसैको लागि यो केवल एउटा जुत्ता होला, तर धेरैका लागि यो आजको बर्बरताको अमिट छाप बनेको छ। यो रगतले लतपतिएको जुत्ताको फोटो हजारौँले सामाजिक सञ्जालमा पोस्ट गरिसकेका छन्, तर यसको वास्तविकता र यसको मालिकको नियति भने अझै खुल्न सकेको छैन। यो जुत्ताले आज देशले गुमाएको एउटा उज्ज्वल भविष्यको प्रतिनिधित्व गरिरहेको छ।

२. युवा ढलाएको ठाउँमा ’नो करप्सन’ लेखिएको प्लेकार्ड

आज सामाजिक सञ्जालमा अर्को एउटा तस्बिर भाइरल छ, जसले सबैको मनमा चिसो पसाइरहेको छ। यो त्यही ठाउँको तस्बिर हो जहाँ प्रहरीले गोली हानेर एक युवकलाई ढलाएको थियो। तस्बिरमा सडकको छेउमा, प्रदर्शनस्थलमा, एउटा पोस्टर र केही रगत देखिन्छ। बीचमा एउटा सेतो कागजको टुक्रा छ जसमा रातो अक्षरमा “अब भ्रष्टाचार चाहिँदैन!” लेखिएको छ। यसले स्पष्ट सङ्केत गर्छ कि युवाहरू भ्रष्टाचारविरुद्ध आवाज उठाउन र देशमा सुशासन कायम गर्न सडकमा उत्रिएका थिए।

पोस्टरको मुनि “यो हाम्रो देश हो र हामी परिवर्तन चाहन्छौँ!” र “नो करप्सन” जस्ता सशक्त नाराहरू पनि लेखिएका छन्। तर, सबैभन्दा हृदयविदारक दृश्य त यो हो कि पोस्टरको माथि र छेउछाउमा गाढा रातो रङको रगत जमेको देखिन्छ, जुन निकै ठूलो मात्रामा छ। यो रगतले भिजेको प्लेकार्डले एउटा भयानक सत्यको उजागर गर्छ—भ्रष्टाचारविरुद्ध आवाज उठाउँदा कसरी युवाहरूको रगत बगाइयो। युवाहरूले देशमा व्याप्त भ्रष्टाचारको अन्त्यका लागि, एक उज्ज्वल भविष्यका लागि, र आफ्ना हक अधिकारका लागि शान्तिपूर्ण रूपमा प्रदर्शन गरिरहेका थिए। तर, सरकारले उनीहरूको आवाज सुन्नुको सट्टा, उनीहरूको न्यायको पुकारलाई गोलीको वर्षाले निमिट्यान्न पार्ने प्रयास ग¥यो।

यो तस्बिरले देखाउँछ कि कसरी भ्रष्टाचारको अन्त्य चाहने एक निर्दोष युवालाई सडकमै ढालियो। उनको रगतले प्लेकार्डमा लेखिएका नाराहरूलाई अझ गाढा बनाएको छ, जसले अब केवल नाराको रूपमा नभई शहीदको रगतले लेखिएको एउटा अमर सन्देशको रूपमा उभिएको छ। अहिले यो तस्बिर पोस्ट गर्दै धेरै सामाजिक सञ्जाल प्रयोगकर्ताले “हत्यारा सरकार” भन्दै पोस्ट गरिरहेका छन्। यो तस्बिरले युवाहरूको निष्ठा र सरकारको निर्ममतालाई सधैँका लागि इतिहासमा कैद गरेको छ।

३. ढलेका युवालाई राष्ट्रिय झण्डा ओढाएको भिडियो भाइरल

आज सामाजिक सञ्जालमा सबैलाई भावुक बनाउने एउटा भिडियो भाइरल छ, जसले लाखौँ नेपालीको आँखा रसाएको छ। उक्त भाइरल भिडियोमा प्रहरीको गोली लागेर ढलेका एक युवकलाई उनका साथीले राष्ट्रिय झण्डा ओढाएको मार्मिक दृश्य देखाइएको छ। यो दृश्यले देशभक्ति, त्याग, र साथी गुमाएको अतुलनीय पीडालाई एकैसाथ अभिव्यक्त गरेको छ।

युवकलाई झण्डा ओढाएको ठाउँमा रगतको खोलो बगेको छ, जसले गर्दा जमिन रातोपिरो भएको छ। त्यो रगत कुनै साधारण रगत थिएन, त्यो देशको भविष्य बोकेका एक युवाको रगत थियो, जसले शान्तिपूर्ण रूपमा आफ्नो आवाज उठाउँदै गर्दा आफ्नो ज्यान गुमायो। उनका साथीले राष्ट्रिय झण्डा ओढाउँदै गर्दाको भावुक क्षणले, गोली चले पनि देशभक्तिको भावना नमर्ने कुराको पुष्टि गर्छ। यो भिडियोले देखाउँछ कि कसरी मृत्युको मुखमा पुगेका युवाहरूले पनि आफ्नो देश र यसको सार्वभौमसत्तालाई हृदयदेखि माया गर्छन्।

झण्डा ओढाउने साथीको अनुहारमा देखिएको पीडा, आक्रोश र अदम्य साहसले, उनीहरूले आफूलाई र आफ्नो देशलाई माया गर्ने भावना कति गहिरो छ भन्ने कुरा प्रस्ट पार्छ। यो दृश्यले सरकारको बर्बरतालाई मात्र होइन, नेपाली युवाहरूको अदम्य राष्ट्रप्रेमलाई पनि उजागर गरेको छ। यसले प्रश्न गर्छ, के देशको झण्डा ओढाएर ढलेका युवाको रगतले न्याय पाउने छैन? के उनीहरूको त्यागको कुनै मूल्य छैन?

यो भिडियोलाई धेरैले पोस्ट गर्दै सरकारमाथि गाली बर्साइरहेका छन्। “यो कस्तो सरकार हो जसले आफ्ना नागरिकको रगत बगाउँछ?”, “हाम्रा युवाहरूको सपनालाई गोलीले ध्वस्त पारियो” जस्ता टिप्पणीहरूले सामाजिक सञ्जाल भरिएका छन्। यो भिडियोले एकपटक फेरि प्रमाणित गर्छ कि दमनले विद्रोहलाई समाप्त पार्न सक्दैन, बरु त्यसलाई अझ सशक्त बनाउँछ। रगतले भिजेको यो झण्डाले अब स्वतन्त्रता, न्याय, र परिवर्तनको नयाँ प्रतीकको रूपमा इतिहासमा आफ्नो स्थान बनाउनेछ।

४. युनिफर्ममै रहेका विद्यार्थीमाथि गोली प्रहार

आज सामाजिक सञ्जालमा अर्को एउटा हृदयविदारक भिडियो भायरल बनेको छ, जसले सबैको मनमा आक्रोश र पीडाको आगो बल्दैछ। उक्त भिडियोमा शरीरमा स्कुलको ड्रेस लगाएका, काँधमा कापीकिताब हालेको झोला बोकेका एक युवालाई रगताम्य अवस्थामा केही मानिसहरूले उठाएर अस्पतालतिर लगेको देखिन्छ। यो दृश्यले सरकारको दमनकारी प्रवृत्तिलाई मात्र होइन, यसको क्रूर र अमानवीय अनुहारलाई पनि उजागर गरेको छ।

विद्यालयको पोशाकमै रहेका एक निर्दोष विद्यार्थीलाई गोली प्रहार गरिनुले यो घटना कति बर्बर थियो भन्ने स्पष्ट पार्छ। यो विद्यार्थी पक्कै पनि हिंसात्मक गतिविधिमा संलग्न थिएनन्, उनी केवल आफ्नो भविष्य र देशको अवस्थालाई लिएर चिन्तित थिए। उनी सडकमा आफ्नो आवाज उठाउन आएका थिए, तर सरकारले उनको आवाजलाई गोलीले दबाउने प्रयास ग¥यो। उनको शरीरबाट बगेको रगतले विद्यालयको पोशाक पूरै भिजेको देखिन्छ, जुन दृश्यले जो कोहीलाई पनि स्तब्ध बनाउँछ।

प्रहरीले ड्रेसमै रहेका विद्यार्थीमाथि गोली बर्साएको भन्दै अहिले सबैतिर आलोचना भइरहेको छ। सामाजिक सञ्जालमा “के विद्यार्थी पनि दुश्मन हुन्?”, “यो कस्तो सरकार हो जसले स्कूलका बच्चामाथि गोली चलाउँछ?”, “केपी ओलीको सरकारले विद्यार्थीको भविष्य मात्र होइन, ज्यान पनि लिने भयो” जस्ता आक्रोशपूर्ण टिप्पणीहरूले भरिएका छन्। यो घटनाले राज्यको शैक्षिक संस्थाहरूको सुरक्षाप्रति समेत गम्भीर प्रश्न खडा गरेको छ।

युनिफर्ममै रहेको विद्यार्थीमाथि भएको गोली प्रहारले यो आन्दोलनको गहिराइ र युवाहरूको आक्रोशलाई अझ बढाएको छ। अब यो केवल भ्रष्टाचारविरुद्धको आन्दोलन मात्र रहेन, यो राज्यको दमनविरुद्धको र निर्दोष नागरिकमाथि भएको ज्यादतीविरुद्धको आन्दोलन बनेको छ। विद्यालय पोशाकमा रगतले लतपतिएको विद्यार्थीको त्यो भिडियोले आजको दिनको सबैभन्दा मार्मिक र अविस्मरणीय छाप छोडेको छ। यो एक यस्तो तस्वीर हो जसले सधैँका लागि सरकारको क्रूरता र युवाहरूको बलिदानको कथा भन्नेछ।

अस्पतालमा जे देखियोः बारुदको गन्ध

जेनजीको प्रदर्शनका क्रममा सोमबार नयाँ बानेश्वर क्षेत्र रणभूमि बन्यो। अश्रु ग्यास मात्र होइन, निरन्तर गोलीको वर्षा भइरह्यो। स्थिति नियन्त्रणबाहिर गएको भन्दै जिल्ला प्रशासन कार्यालय काठमाडौँले नयाँ बानेश्वर क्षेत्रमा दिउँसो साढे १२ बजेदेखि कफ्र्यु लगायो। तर, कफ्र्युको परवाह नगरी जेनजीहरूले निरन्तर प्रदर्शन गरिरहे। त्यसपछि सडकमा सेना परिचालन भयो।

तर, पनि जेनजीको प्रदर्शन रोकिएन। प्रदर्शनकारीलाई प्रहरीले तितरबितर पार्न निरन्तर अश्रु ग्यास, गोली प्रहार गरिरह्यो। प्रहरीको गोली प्रहारबाट घाइते प्रदर्शनकारीलाई उपचारका लागि लगिएको नयाँ बानेश्वरकै सिभिल अस्पताल सोमबार दिनभर बारुदको गन्ध र रगतको टाटाबाट अभ्यस्त रह्यो।

रिपोर्टिङका लागि हामी दिउँसो सिभिल अस्पताल पुग्दा बिरामी ओसार्न दौडादौड थियो। प्रदर्शनकारीले आफैँ बोकेर बिरामीलाई अस्पताल ल्याइरहेका थिए। कोही अस्पतालको ह्विल चियर सडकमै लगेर बिरामीलाई राखेर अस्पताल ल्याउँथे। यो क्रम करिब २ घण्टासम्म जारी रह्यो। प्रहरीले निरन्तर गोली चलाए पनि प्रदर्शनकारी भने लामो समयसम्म बानेश्वर क्षेत्रबाट बाहिर गएनन्। त्यसपछि प्रहरीले झनै व्यापक रूपमा दमन ग¥यो।

सिभिल अस्पतालको इमर्जेन्सी कक्ष प्रदर्शनका घाइतेले भरिभराउ थियो। अवस्था कस्तो सम्म भयो भने, बेड नभएका कारण गोली लागेर घाइते भएका बिरामीको उपचार भुइँमै गराउनुपर्ने स्थिति आयो। घाइते र एकजना कुरुवा बाहेक अन्य व्यक्तिलाई अस्पताल प्रशासनले भित्र छिर्न दिएको थिएन। बिरामी र प्रदर्शनकारीले अस्पताल खचाखच थियो।

सिभिल अस्पतालबाट रेफर गरिएका बिरामीलाई एम्बुलेन्समा हालेर धमाधम अन्य अस्पतालमा लगियो। एकपछि अर्को जटिल घाइते थपिँदै जाँदा एम्बुलेन्समा चढाइसकेका बिरामीलाई समेत झारेर अर्को सख्त घाइतेलाई पठाउनुपर्ने अवस्था भयो। एउटा बिरामीलाई अर्को अस्पताल लैजानै लाग्दा अन्य झन् सिरियस बिरामी आएपछि एम्बुलेन्समा राखिएका बिरामी ओरालेर नयाँ बिरामीलाई लगिएको थियो।

धेरै बिरामी अचेत अवस्थामा थिए। उनीहरूको उद्धार गर्दै अस्पताल पु¥याउने काम पनि प्रदर्शनकारीहरू आफैँले गरे। सिभिल अस्पताल वार जोनमा खटिएको मेडिकल टिम जस्तो बन्यो। अस्पतालका सुरक्षाकर्मीसमेत एउटा ह्विल चियर खाली हुने बित्तिकै दौडाएर अर्को बिरामी ओसार्न प्रदर्शनकारीलाई दिन्थे। प्रदर्शनस्थलबाट नजिक भएकै कारण आजको प्रदर्शनका अधिकांश घाइते सुरुमा सिभिल अस्पताल पु¥याइएको थियो। त्यसपछि बल्ल पाटन, टिचिङ, ट्रमा पठाइएको थियो। सामान्य छर्रा लागेका, हात खुट्टातिर चोट लागेका बिरामीहरू भने कपडाले नै रगत रोकेर बस्नुपर्ने अवस्था आएको थियो। सामान्य बिरामी ब्यान्डेज बाँधेर चौरमै बसेका थिए।

-राम दत्त जोशी