काठमाडाैँ एउटा नेपाली गीत छ नि, ुसोचे जस्तो हुन्न जीवन, कता कता यो गितले हाम्रो लुकेको यथार्थलाई भन्न खोजेको जस्तो लाग्छ। यतिमात्रै नभएर यो गीत हामी धेरैको जीवनसँग मेलपनी खान्छ।
यसो भनीरहदा हरेक मान्छेको चाहाना हुन्छ कि जति पनि यो संसारमा बाचिन्छ,त्यो हरेक भोगाइ सुख सयलमा नै जीवन बिताउन पाउ भन्ने,तर खोजे जस्तै सुख सबैको भाग्यमा नहुने रहेछ। त्यस्तै सुखको आश गरेका प्रेमको जीवन माथी ठुलो ब्रजपात हुन पुग्यो ।
हासी खुसी जिन्दगी बिताइरहेका दोलखा पाखिटोल निवासी प्रेम माथी २०६६ साल मंसिर महिना मा उनको जिवनमा दुखको कालो बादल लाग्यो। उनको हिड्ने डुल्ने सपना अब ह्विलचियर मा सिमित हुन पुग्यो।
काम बाट फर्किने क्रममा पुलबाट लगभग १००र२०० मिटर तल खस्न पुगे र त्यसपछि उनले कहिल्यै पहिले जसरी हिड्न सकेनन। उनको कम्मर मुनिको पुरै भाग ड्यामेज हुन पुग्यो र एउटा हात पनि नचल्ने भयो। उनको जीवन निकै कष्टकर बन्न पुग्यो।
निकै ठाउँहरुमा सहयोग को अपिल गर्दा पनि उनले कतै बाट नि सहयोग पाउन सकेनन। लाउलाउ खाउ भन्ने १८ बर्ष कै उमेरमा उनलाइ एक ठाउँबाट अर्को ठाउँ जान पनि अरुको सहयोग चाहिने अवस्था भयो।
तर निकै लामो समय देखि नेपालिहरुको विभिन्न दुखमा सहयोग गर्दै आएको अमेरिकामा रहेको ूहिमालयन हेल्पिङ ह्याण्डू नामक संस्थाले उनको दुख लाई देखि त्यहाँ बाट सहयोग स्वरुप इलेक्ट्रिकल ह्विलचियर पठाएको छ र उक्त ह्विलचियर लिएर लिएर युवा विद्यार्थी हेमराज थापा,पत्रकार अर्जुन बिष्ट लगायत का टिम पुगि प्रेम लाई प्रदान गरेका छ्न ।
भिडियो हेर्न तलको लिंकमा क्लिक गर्नुहोस् ।
1
